De jongste zat met zijn autootjes te spelen toen hij een voor hem onbekend wijsje op tv hoorde.
"He, grappig liedje! Dat zijn precies twee mannetjes die vertraagd naar elkaar lopen". En hij bootste die ingebeelde ventjes met zijn vingers in de lucht na.
Hoe is het mogelijk dat hij die 22 muzieknoten zo perfect wist te associëren met de film waar ik op mijn elfde redelijk kapot van was? Chariots of Fire.
Ik zag de film voor het eerst met mijn vader. Ik was elf en begreep een aantal zaken niet. Waarom liep die donkere jongen niet op zaterdag? Hij kon iedereen laten zien hoe fantastisch hij was! Waarom zoveel fuss over een groep jongens die snel konden lopen en die naar Olympische Spelen mochten waar de hoogspringers in een bak zand landen?
Ik was vooral kapot van de muziek. Het onvergetelijke shot van het team, de selectie, de elite die aan de waterlijn liep en er één voor één op hun eigen manier van genoten.
De muziek werd in de loop der tijden volledig verneukt door ceremoniemeesters die trots hun intrede deden met gedrochten van huwelijstaarten. Schande.
Wat ik niet wist was dat de producer zestien jaar later met zijn lief tegen de wand van een tunnel in Parijs kwakte en samen met haar het leven verloor.
En hier werd ik ook heel, heel stil van.
vrijdag, oktober 10, 2008
maandag, september 22, 2008
bedankt maat
Hey, Jordi, I wrote you a song.
Today is your birthday if I'm not wrong.
If I'm not mistaken you're thirthy eight today,
How are you doin', Jordi? What do you say?
Well, it musta been about '80,
I saw you in school, and you were brand-new.
An' some had some doubts about the way you did,
But the truth came through and loudly rang.
Yeah, you were hipper than Chippo, And Danielle Copbaert, put together.
Yeah, times were a-changin',
You brought it all home --
"Blonde On Blonde", "Like a Rolling Stone" .
The real world is crazy, you were deranged,
An' when you went electric, why, everything changed --
A shock to the system.
Had a commission at yer motorcycle wreck --
Holed up in Woodstock, with a broken neck.
The labels were signin' up guys with guitars, out to make millions, lookin' for stars.
Well, I figured it was time to make my move --
Songs from the Schelle Chester County Delta country.
Yeah, I got a deal , and so did Jurgen Addiers, Henderieckx and Pauwels, all in a line.
They were lookin' for you, signin' up others,
We were "the new Catalans" -- your dumb-ass kid brothers.
Well, we still get together every week at Jordi's house --
Why, he's got quite a spread, I tell ya -- it's a twelve-step program.
Yeah, had to stop listening, times were too tough,
Me bein' the new me was hard enough.
You keep right on changin' like you always do,
An' what's best is the old stuff still all sounds new..
Yeah, today is your birthday -- have a great one, Jordi!
Bein' the new you is one hell of a job.
My kid cranked up her boom-box to almost grown
When I heard you screamin'
From her room "Everybody must get stoned."
Thanks a lot, Jordi.
Happy birthday, motje...
Today is your birthday if I'm not wrong.
If I'm not mistaken you're thirthy eight today,
How are you doin', Jordi? What do you say?
Well, it musta been about '80,
I saw you in school, and you were brand-new.
An' some had some doubts about the way you did,
But the truth came through and loudly rang.
Yeah, you were hipper than Chippo, And Danielle Copbaert, put together.
Yeah, times were a-changin',
You brought it all home --
"Blonde On Blonde", "Like a Rolling Stone" .
The real world is crazy, you were deranged,
An' when you went electric, why, everything changed --
A shock to the system.
Had a commission at yer motorcycle wreck --
Holed up in Woodstock, with a broken neck.
The labels were signin' up guys with guitars, out to make millions, lookin' for stars.
Well, I figured it was time to make my move --
Songs from the Schelle Chester County Delta country.
Yeah, I got a deal , and so did Jurgen Addiers, Henderieckx and Pauwels, all in a line.
They were lookin' for you, signin' up others,
We were "the new Catalans" -- your dumb-ass kid brothers.
Well, we still get together every week at Jordi's house --
Why, he's got quite a spread, I tell ya -- it's a twelve-step program.
Yeah, had to stop listening, times were too tough,
Me bein' the new me was hard enough.
You keep right on changin' like you always do,
An' what's best is the old stuff still all sounds new..
Yeah, today is your birthday -- have a great one, Jordi!
Bein' the new you is one hell of a job.
My kid cranked up her boom-box to almost grown
When I heard you screamin'
From her room "Everybody must get stoned."
Thanks a lot, Jordi.
Happy birthday, motje...
vrijdag, september 12, 2008
gastro-enterits
Mijn vader, mijn moeder, mijn broer, mijn schoonzus, mijn dochter, mijn vrouw en ik hebben er de afgelopen dagen heel veel plezier aan beleefd.
maandag, september 08, 2008
zondag, september 07, 2008
zo gelachen deze week
met 'Man bijt Hond'.
De geïmmigreerde zussen en hun eerste nederlandse woordje: 'godverdomme'
Gevolgd door die andere topsport die duivensport heet.
"das ook een topsport he. je moet reflexen hemme. voila se kemmeral vier" en "duivensport, daar hedde heel uw lijf voor nodig, trapke op trapke af, de armen om aan de leuning te trekken en ... de kop want als je niet oplet stoot-em aan een balk".
Gevolgd door 'wordt gevolgd' (niet mijn favoriete rubriek maar kom ik lag al te bleiten van 't lachen en dus had ik dringende en moment van rust en totale saaiheid nodig... NIET DUS).
Eerste beeld: het Rode Kruis belt aan in Roeselare - madam doet geschrokken open en blijft op haar hoede naar de camera kijken - 'wilt u een lotje kopen voor 1€?' - haar antwoord: 'ik zal es gaan zien EN ZE DOET DE DEUR DICHT! - komt even later terug met het antwoord: 'neen bedankt!' en weer gaat die deur zonder één woord te zeggen knaldicht.
Volgende shot bij de buren die goed ingestudeerd de cameraploeg incluis de rode kruister binnenlaat. In de tuin staat de moeder des vrouwes des huizes te springen op een trampoline. Het enige dat je te zien krijgt is een tuin waar enkel en allen een grasmat ligt en een reuzetrampoline staat. En de mama staat daar op te springen. 'Is goe voor uwe fatburning' zegt haar dochter.
Ik weet even niet meer hoe ik een volgende teug zuurstof moet innemen.
Maar het is nog niet gedaan want de ploeg wandelt een winkeltje binnen met oude fietsspullen en ander materiaal. In de rekken liggen nog aankopen van 1934.
Achter de toog een vriendelijke vijftigster, voor de toog de vorige uitbaatster op een stoel vlijtig in de weer met breipenning en wol (soo zoals ze in de rupelstreek zeggen). Het is stil. En dan ineens 'kem ne steek laten vallen' en 'Marie, 't is zes uur gesleege'.
Wat ben ik blij dat mijn echtgenote een cursus reanimatie gevolgd heeft. Oefening baart kunst. En ze heeft moeten oefenen. Het was nodig.
Na Man bijt Hond programmeerde één de éérste aflevering van de éérste jaargang van de collega's. Jo Crab, Mandus De Vos en Romain Deconinck mogen de vijfde herhalin van deze serie niet meer meemaken. Tenzij daarboven ook voor gezorgd kan worden natuurlijk.
Ofwel hoe je in 2 minuten tijd van totale hilariteit naar nostalgische melanchologie gezwierd kan worden.
De geïmmigreerde zussen en hun eerste nederlandse woordje: 'godverdomme'
Gevolgd door die andere topsport die duivensport heet.
"das ook een topsport he. je moet reflexen hemme. voila se kemmeral vier" en "duivensport, daar hedde heel uw lijf voor nodig, trapke op trapke af, de armen om aan de leuning te trekken en ... de kop want als je niet oplet stoot-em aan een balk".
Gevolgd door 'wordt gevolgd' (niet mijn favoriete rubriek maar kom ik lag al te bleiten van 't lachen en dus had ik dringende en moment van rust en totale saaiheid nodig... NIET DUS).
Eerste beeld: het Rode Kruis belt aan in Roeselare - madam doet geschrokken open en blijft op haar hoede naar de camera kijken - 'wilt u een lotje kopen voor 1€?' - haar antwoord: 'ik zal es gaan zien EN ZE DOET DE DEUR DICHT! - komt even later terug met het antwoord: 'neen bedankt!' en weer gaat die deur zonder één woord te zeggen knaldicht.
Volgende shot bij de buren die goed ingestudeerd de cameraploeg incluis de rode kruister binnenlaat. In de tuin staat de moeder des vrouwes des huizes te springen op een trampoline. Het enige dat je te zien krijgt is een tuin waar enkel en allen een grasmat ligt en een reuzetrampoline staat. En de mama staat daar op te springen. 'Is goe voor uwe fatburning' zegt haar dochter.
Ik weet even niet meer hoe ik een volgende teug zuurstof moet innemen.
Maar het is nog niet gedaan want de ploeg wandelt een winkeltje binnen met oude fietsspullen en ander materiaal. In de rekken liggen nog aankopen van 1934.
Achter de toog een vriendelijke vijftigster, voor de toog de vorige uitbaatster op een stoel vlijtig in de weer met breipenning en wol (soo zoals ze in de rupelstreek zeggen). Het is stil. En dan ineens 'kem ne steek laten vallen' en 'Marie, 't is zes uur gesleege'.
Wat ben ik blij dat mijn echtgenote een cursus reanimatie gevolgd heeft. Oefening baart kunst. En ze heeft moeten oefenen. Het was nodig.
Na Man bijt Hond programmeerde één de éérste aflevering van de éérste jaargang van de collega's. Jo Crab, Mandus De Vos en Romain Deconinck mogen de vijfde herhalin van deze serie niet meer meemaken. Tenzij daarboven ook voor gezorgd kan worden natuurlijk.
Ofwel hoe je in 2 minuten tijd van totale hilariteit naar nostalgische melanchologie gezwierd kan worden.
vrijdag, september 05, 2008
dinsdag, augustus 19, 2008
donderdag, augustus 14, 2008
Amy
Mijne copain vindt Amy Whinehouse een zot wijf. Hij is van het mens bezeten. In de auto, op zijn werk, thuis. Amy is in de buurt. Het gaat al zo ver dat zijn oudste van tien hem bij een bezoekje aan een shoppingcenter spontaan met zijn eigen centjes de dvd van 'Amy in Concert' cadeau gaf. Het was die dvd die we gisteravond onder ons getweetjes met een koffietje en een centimetertje Schotse frisdrank bekeken.
Hij is niet enkel zot van haar muziek maar ook van haar callot, haar benen, de ogen en de bewegingskes die ze tijdens het zingen maakt. Ook ik vind haar muziek zeer te pruimen. 'Frank' en 'Back to Black' staan regelmatig in auto onder de laser. Maar telkens als ik naar haar luister vraag ik me af waarom al die drugs en drank zo nodig zijn. Of waar zou ze vandaag staan zonder al die lijntjes coke , afgelaste concerten en liters booz. Diezelfde mening had ik toen ik gisteren naar dat concertje zag.
Maar na het concert kwam er als extra een reportage over de eerste auditie, interviews met vader (taxichauffeur in London), producer (zwemt in het geld) en medemuzikanten, de hits en prijzen in Engeland en dan de stap naar de States. New York is binnen, nu de rest nog. Dus toeren van de ene staat naar de andere. Toen kwam mijn mooiste moment. Amy treedt op in een cafe in texas (ik denk voor een radiozender). Podium, één gitarist en zij. Amy in jeansbroek, zwarte t-shirt, magere armpjes met veel tekeningetjes en het kapsel (waar een reden voor is!). En de stem. Amy Whinehouse is mooie muziek maar is vooral en voor mij enkel en alleen dé stem. Eerlijk, glashelder, verbluffend. En al de rest is facade.
Hij is niet enkel zot van haar muziek maar ook van haar callot, haar benen, de ogen en de bewegingskes die ze tijdens het zingen maakt. Ook ik vind haar muziek zeer te pruimen. 'Frank' en 'Back to Black' staan regelmatig in auto onder de laser. Maar telkens als ik naar haar luister vraag ik me af waarom al die drugs en drank zo nodig zijn. Of waar zou ze vandaag staan zonder al die lijntjes coke , afgelaste concerten en liters booz. Diezelfde mening had ik toen ik gisteren naar dat concertje zag.
Maar na het concert kwam er als extra een reportage over de eerste auditie, interviews met vader (taxichauffeur in London), producer (zwemt in het geld) en medemuzikanten, de hits en prijzen in Engeland en dan de stap naar de States. New York is binnen, nu de rest nog. Dus toeren van de ene staat naar de andere. Toen kwam mijn mooiste moment. Amy treedt op in een cafe in texas (ik denk voor een radiozender). Podium, één gitarist en zij. Amy in jeansbroek, zwarte t-shirt, magere armpjes met veel tekeningetjes en het kapsel (waar een reden voor is!). En de stem. Amy Whinehouse is mooie muziek maar is vooral en voor mij enkel en alleen dé stem. Eerlijk, glashelder, verbluffend. En al de rest is facade.
maandag, augustus 11, 2008
The Giving Tree

Een paar maanden geleden zag ik heel laat op een zondagavond in een boekenprogramma op nederland 3 Arthur Japin vertellen over een handvol boeken die zijn doen en laten vandaag bepalen.
Eén van die boeken, en zijn absolute favoriet, is The Giving Tree van Shel Silvertein. Een (kinder)verhaal dat in minder dan 50 woorden zegt wat hij al die jaren probeert in al zijn boeken te vertellen.
In de Fnac en andere boekhandels kan je 'the Giving Tree' of 'De Gulle Boom'(vertaling door Japin zelf) niet in de rekken terugvinden. Jawel, het kan natuurlijk maar dan moet je het bestellen. Dan maar Ebay. En kijk, voor 11$ (inclusief transportkosten) zat ik vanmorgen met het juweel op mijn schoot en begreep wat Japin bedoelde.
vrijdag, juli 25, 2008
who moved my cheese
Van de verschillende goede en minder goede management -en salesopleidingen genoot ik het meest van een simpel filmpje.
woensdag, juli 23, 2008
2 steps of separation between ...
... Haruki Murakami (één van mijn lievelingsauteurs) en Brassed Off (één van mijn lievelingsfilms). Oh Danny Boy.
dinsdag, juni 24, 2008
donderdag, juni 19, 2008
een klein onderhoud

Bij mijn garagist nadat mijn georgebushbak een klein onderhoud onderging om veilig op franse en spaanse wegen te cruisen.
- We hebben hem nagekeken en een aantal kleine onderhoudswerkjes doorgevoerd (220€: 51€ voor de diagnose, 15€ voor het wisselen van de reserveband met de linker voorband, 70€ voor het plaatsen van nieuwe wissers en 30€ om de olie te verversen - alles excl btw!). Maar we hebben toch een paar opmerkingen die belangrijk zijn.
- (slik) Laat maar komen
- Bon, ik ga je nu al zeggen dat het niet goedkoop gaat zijn maar als je de vakantie door wilt komen moet dit gebeuren. Ben je er klaar voor? De achterste uitlaat klopt tegen de trekhaak en moet er af. De uitlaatpot is zo verroest dat de vellen er af hangen, het binnenste deel van de katalysator is los en als dat steentje voor de opening komt kunnen de uitlaatgassen niet meer weg en valt je auto stil en er zit nog wat speling op de voorste rubbers van de stabilisatie.
- Dit ziet er ernstig uit
- Dat hangt er van af. Als je na je verlof uwen bak wilt verkopen moet je er niets aan laten doen anders ben je het jezelf verplicht .. en dan nog ... als je in Spanje zit en het chappement valt er af dan gaan ze je bij de dichtstbijzijnde garage pluimen tot 'oep a gat'.
- Dat zal wel. (ik zie een heel donkere bui hangen, maar het regent nog niet)
De garagist had ondertussen zijn 'bestek' gemaakt en wijselijk de prijs bedekt met een bos sleutels. Kwestie om de spanning in de blinkende salonroom te laten zinderen. Hij zal deze truuk tijdens zijn tweedaagse salesopleiding en extra halve dag peptalk in zijn cursus schoon met fluostift hebben gemarkeerd met als kanttekening 'goed idee, moet ik zeker es proberen de volgende keer als ik een schaap voor mijnen toog heb staan'.
- En dan nu het prijskaartje alstublieft
Dan overloopt Tony Soprano met mij, als kameraden voor het leven, over zijn toog met medelevende vertedering en een aangeboren compassie stap voor stap in duidelijke taal, netjes elk kostenplaatje. De levensbelangrijke reparatie zou volgende week donderdag maar een drie kwartiertjes duren. De onderdelen moeten dan NU besteld worden anders ben ik te laat. En de prijs van die onderdelen bedraagt samen de som van 1572€.
De regen valt met bakken uit de lucht. Alles wordt zwart. Ik word op tijd beademd door een lieftallige helderziende secretaresse die van uit het niets maar toch klever heel de tijd achter me klaarstond om de schok te dempen.
De rit naar huis is een formaliteit. Iets in mij schreeuwt om een second opinion van een uitlaat, schokdemper -en onderhoudspecialist die zijn bedrijf heeft genoemd naar een koning van Frygië in de Griekse mythologie.
Voor dezelfde job, vijf dagen vroeger, met dezelfde onderdelen en in een mum van tijd betaal ik bij hen ... 783€.
maandag, juni 09, 2008
zondag, juni 08, 2008
vaderdag
donderdag, juni 05, 2008
dinsdag, juni 03, 2008
The wire
Ik ben nog niet helemaal mee. Ik heb er nog wat tijd voor nodig.
Maar het is aan het komen. En ik vrees dat als dit virus me heeft gebeten de rest overbodig wordt. Als hij bijt!
Hoogstwaarschijnlijk heeft het er mee te maken dat deze serie heel anders is dan al de rest. Geen cliffhangers, geen spannende muziekjes, geen lijn en weinig verbluffende momenten. Behalve dit fragment. Al was het maar omdat dit op geen andere amerikaanse zender in geen honderd jaar zal kunnen en ook omdat er nergens beter geacteerd wordt.
Ik ken iemand die met een korte opmerking duidelijk kan maken waarom 'The Wire' het beste is wat er ooit gemaakt is. Ben benieuwd.
Maar het is aan het komen. En ik vrees dat als dit virus me heeft gebeten de rest overbodig wordt. Als hij bijt!
Hoogstwaarschijnlijk heeft het er mee te maken dat deze serie heel anders is dan al de rest. Geen cliffhangers, geen spannende muziekjes, geen lijn en weinig verbluffende momenten. Behalve dit fragment. Al was het maar omdat dit op geen andere amerikaanse zender in geen honderd jaar zal kunnen en ook omdat er nergens beter geacteerd wordt.
Ik ken iemand die met een korte opmerking duidelijk kan maken waarom 'The Wire' het beste is wat er ooit gemaakt is. Ben benieuwd.
Abonneren op:
Posts (Atom)



